Πάρνηθα 1

Πάρνηθα

Πάρνηθα

Advertisements

Μια μονοήμερη εκδρομή του Ελληνικού Τάο στην πληγωμένη Πάρνηθα που μετά την καταστροφική φωτιά του 2007 στέκεται ακόμα περήφανη, ψηλή και πανέμορφη και συνεχίζει να προσφέρει αγάπη, προστασία και αναζωογονητική δροσιά στους επισκέπτες της.

Η μέρα ηλιόλουστη με πεντακάθαρο ορίζοντα και ανοιξιάτικα χρώματα ξεκίνησε με τσάι του βουνού, καφέ, ζεστή σοκολάτα και υπέροχες σπιτικές πίτες στην κουζίνα του γραφικού καταφυγίου «Φλαμπούρι» . Με την άφιξη από την Αθήνα και των τελευταίων που είχαν δηλώσει συμμετοχή στην εκδρομή ξεκινήσαμε για πεζοπορία με οδηγό την Ασημίνα και το λαμπερό της χαμόγελο.

Το μονοπάτι, βατό, με σημεία ανοικτής θέας και εναλλαγές τοπίου ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμασταν για να απολαύσουμε την ομορφιά και την ήρεμη δύναμη του βουνού. Μπορεί να μην είδαμε κανένα κόκκινο ελάφι στο «κόκκινο» μονοπάτι, αλλά περάσαμε από γραφικές πηγές, κιόσκια με υπέροχη θέα και ηλιόλουστα ξέφωτα με ανθισμένα λουλούδια!

Η άσκηση Τσι Γκονγκ λίγο πριν την επιστροφή «άνοιξε» και συντόνισε τις αναπνοές μας με την ενέργεια του βουνού και μας θύμισε την ξεχασμένη -μέσα στην καθημερινότητα της πόλης- έννοια της ευθυγράμμισης με την αρμονία της φύσης.

Πίσω στο καταφύγιο που είχε εντωμεταξύ λόγω του καλού καιρού πλημμυρίσει από εκδρομείς, ορειβάτες, οικογένειες, σχολεία και προσκόπους, καταφέραμε πολύ συντομότερα από ότι ελπίζαμε να εξυπηρετηθούμε άψογα από τον Γιάννη καθώς και όλη την υπόλοιπη ευγενική και πάντα χαμογελαστή ομάδα του καταφυγίου, τρώγοντας ένα αξέχαστο μεσημεριανό γεύμα με οικονομικά πιάτα αξεπέραστης νοστιμιάς και ποιότητας που μας έκαναν άλλη μια φορά να αναρωτηθούμε για την υπεραξία που πληρώνουμε στην Αθήνα για καλό φαγητό.

Μετά τις απαραίτητες καρυδόπιτες, σοκολατόπιτες, αλλά και τις ρακές για τους πιο τολμηρούς, άλλοι βγήκαν στον ήλιο και άλλοι ξαπλώσαμε για ξεκούραση στον χώρο διαμονής του καταφυγίου, στον πρώτο όροφο, ακριβώς πάνω από το εστιατόριο.

Μετά από δύο ώρες απογευματινής χαλάρωσης και όταν όλοι πια σχεδόν οι εκδρομείς είχαν ξεκινήσει για την επιστροφή στην Αθήνα και ο ήλιος έδυε με μαγευτικά χρώματα, σεβόμενοι κι εμείς την ευγενική ποιότητα της φύσης που ησυχάζει, μαζευτήκαμε και ετοιμαστήκαμε για το ξεκίνημα του σεμιναρίου Γιόγκα.

Τρείς ώρες με τον εαυτό μας, σε μια κατάσταση συνειδητής αυτοπαρατήρησης της αναπνοής, των εντάσεων, των πόνων και των ιδιαιτεροτήτων του σώματός μας, δεν θα μπορούσε παρά να περιλαμβάνει πολλά απελευθερωτικά βογκητά εκτόνωσης, που μας έκαναν να γελάσουμε οδηγώντας μας όμως τελικά σε μια βαθειά χαλάρωση και κυρίως σε μια ουσιαστικότερη κατανόηση και εκτίμηση του εαυτού μας.

Κρίνοντας από κάποια βλέμματα μετά το τέλος του μαθήματος θέλω να πιστεύω πως τουλάχιστον για κάποιους η εμπειρία αυτής της εκδρομής θα μείνει χαραγμένη στην μνήμη τους ως ένας οδηγός προς το φως, τον φυσικό τρόπο ζωής και την δύναμη που όλοι κρύβουμε μέσα μας.

Published at 600 × 800

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s